دیود شاتکی چیست؟
دیود شاتکی، انگلیسی دیود شاتکی است، نوعی دیود است: افت ولتاژ آن بسیار کم است و اجازه سوئیچینگ با سرعت بالا را می دهد. به عنوان یک قطعه الکترونیکی، با استفاده از ویژگی های مانع شاتکی تولید می شود.
دلیل نامگذاری آن به دیود «شاتکی» به یادبود فیزیکدان اتومبیل والتر اچ است. شاتکی
همانطور که در بالا ذکر شد، ولتاژ روشن دیود شاتکی بسیار کم است. افت ولتاژ دیود شاتکی فقط {{0}} است.15-0.45 ولت در مقایسه با افت ولتاژ حدود 0.7-1.7 ولت تولید شده توسط دیود عمومی زمانی که جریان جریان دارد. بنابراین استفاده از دیودهای شاتکی می تواند کارایی سیستم را بهبود بخشد.
ساختار دیود شاتکی
دیود شاتکی از رابط نیمه هادی فلزی به عنوان مانع شاتکی برای ایجاد اثر یکسوسازی استفاده می کند که با اتصال pn ایجاد شده توسط رابط نیمه هادی نیمه هادی در دیودهای عمومی متفاوت است.
بر اساس ویژگی های مانع شاتکی، افت ولتاژ دیود شاتکی بسیار کم است و سرعت سوئیچینگ را می توان بهبود بخشید.
معایب دیود شاتکی
بزرگترین نقطه ضعف دیود شاتکی این است که بایاس معکوس آن نسبتا کم است و جریان نشتی معکوس بسیار زیاد است.
برای دیودهای شاتکی که از سیلیکون و فلز به عنوان مواد استفاده می کنند، حداکثر ولتاژ مقاومت نامی بایاس معکوس تنها 50 ولت است (امروزه، به دلیل پیشرفت تکنولوژی، حداکثر ولتاژ می تواند به 200 ولت برسد)، و جریان نشتی معکوس یک مشخصه دمایی مثبت است، که آسان است. با افزایش دما به سرعت افزایش می یابد. باید به خطر پنهان شکست حرارتی توجه کرد.
برای جلوگیری از مشکلات ناشی از معایب فوق، بایاس معکوس دیود شاتکی بسیار کوچکتر از مقدار نامی در استفاده واقعی خواهد بود.
فناوری فعلی همچنین می تواند دیودهای شاتکی با ولتاژ بایاس معکوس بالاتر تولید کند، اما ولتاژ روشن نیز به همان سطح دیودهای معمولی افزایش می یابد. بنابراین، این نوع دیود در کاربردها هیچ مزیتی ندارد مگر در مواردی که سرعت سوئیچینگ بالا مورد نیاز است.
